Saturday, 22/7/2017 UTC+2
Biznes Music
Biznes Music

PR artysty w mediach – uwagi wstępne – artykuł napisany na potrzeby pracy licencjackiej dotyczącej fenomenu Macieja Durczaka

PR artysty w mediach – uwagi wstępne – artykuł napisany na potrzeby pracy licencjackiej dotyczącej fenomenu Macieja Durczaka

Jak wiadomo media towarzyszą nam w życiu każdego dnia. Są ogólnodostępne, dostarczają informacji na różne tematy, w tym również przybliżają nam życie sławnych i wpływowych gwiazd ze świata rozrywki. Muzyka jest jedną z dziedzin życia, która wymaga od osoby wielkiego zaangażowania w to, co robi, ciągłego udoskonalania swoich zdolności i możliwości, aby utrzymać się na rynku muzycznym na dłuższy czas. Dotyczy to szczególnie muzyków, wokalistów, managerów czy producentów muzycznych, którzy swoim całokształtem wpływają na kształtowanie się biznesu muzycznego.

 

Tworzą oni tym samym autorytety, wzory do naśladowania dla innych osób, szczególnie tych, którzy dopiero wkraczają na scenę muzyczną. Autorytety to pojęcie oznaczające uznanie, prestiż osób lub grup bądź instytucji społecznych oparte na cenionych w danym społeczeństwie wartościach. [1] Istniały od wielu pokoleń pozwalając innym podążać podobnymi ścieżkami aż do osiągnięcia wybranego sukcesu.

 

Maciej Iłowiecki zauważa pewne rozgraniczenie na kilka typów autorytetów. Dzielą się one na osoby pozorne, czyli takie, które są wykreowane przez mass media oraz osoby, które nie posiadają ogólnego uznania – są wyśmiewane, poniżane lub wytykane palcami jako odmieńcy (prawdziwe autorytety). Jedno jest pewne. Idole przecierały drogę, dzięki nim możliwy jest zarówno rozwój społeczny jak i trwałość poszczególnych wartości. Wszystko jednak zależało przede wszystkim od własnego zaangażowania w danej sytuacji. Aby dany debiutant był dobrze zorientowany w prawach i zasadach panujących na tym zróżnicowanym rynku, przydatne są mu informacje umieszczane w mediach masowych – począwszy od prasy, poprzez radio i telewizję aż po internet.

 

Kreowanie wizerunku to nic innego jak zadbanie o to, aby społeczeństwo postrzegało daną osobę – poprzez jej odpowiednie działania promocyjne – tak jak ona by tego chciała. Kluczową rolę odgrywają elementy psychologii połączone z odpowiednią grą aktorską. Za pomocą autoprezentacji każdy człowiek – nie tylko gwiazda muzyczna – pokazuje swoje prawdziwe ja bądź zupełnie nowe oblicze. Szczególnie jest to zauważane w świecie show biznesu. Wszystko zależy od wrażliwości każdego odbiorcy, który stanie się jednostką uczestniczącą w tym procesie.

 

Przyjrzyjmy się zatem jak wygląda typowy proces kształtowania wizerunku osoby publicznej. Pierwszym podstawowym kryterium jest ogólna ocena osoby, którą mamy zamiar pokazać publicznie. Jeśli dana jednostka nie zwraca swoim zachowaniem uwagi – nie należy kreować ją w sposób nienaturalny, ponieważ taka praktyka się nie sprzeda publicznie.

 

Gdy już poznamy dobrze samych siebie, następuje czas na badanie oczekiwań społecznych poprzez przeprowadzenie badań marketingowych. Wyodrębniamy grupę docelowych odbiorców i próbujemy określić ich oczekiwania względem nas. Dobieramy odpowiednie nasze cechy osobowości, które będą budzić zachwyt innych.

 

Osobie medialnej w pierwszej kolejności zależy na dobrym odbiorze osób trzecich. Wnioskuję z tego, że najbardziej zapamiętane wizerunki to te, które opierają się na wzajemnych relacjach. Atutem jest utrzymywanie jak najlepszych kontaktów z wybranym otoczeniem. Jego brak gwarantuje małe zainteresowanie oraz nikłe szanse na stworzenie pozytywnego wizerunku.

 

Trzecim etapem jest zbudowanie życiorysu uwzględniając w niej drogę do osiągniętego sukcesu, szczególne osiągnięcia w swoim zawodzie czy planach na przyszłość. Pomaga to osobom przygotowującym pytania do wywiadu lub może posłużyć jako tekst wprowadzający do danego artykułu.

 

Pokazanie innym własnego życia stanowi kolejny etap. Co prawda życie prywatne nie powinno interesować osób trzecich – jednak w przypadku jednostki publicznej stanowi do klucz do jej popularności. To, co dana gwiazda jadła na obiad, ile ma dzieci, za kogo wyszła za mąż/ożeniła się to tematy z pierwszych stron gazet. Jeśli zdecydujemy się na zatajenie pewnych spraw – przekazane przez nas inne wiadomości mogą okazać się niewystarczające dla zaspokojenia ciekawości społeczności. Prawdą jest fakt, że nie zawsze lubimy, gdy ktoś zauważy w naszym życiu to, czego dostrzec nie powinien. Cały świat jest sceną [2] – całe życie każdego człowieka składa się ze sceny i jej kulisów (zupełnie jak w przypadku zespołu muzycznego). Dlatego też należy tak kierować życiem, aby było jak najbardziej zgodne z naszymi założeniami.

 

Osobny element stanowi wygląd człowieka medialnego. Większość wizerunku dostrzegany jest przez wzrok (80%), inne zmysły pobierają zaledwie 20 %. Zatem nasz image reprezentujemy z pozycji werbalnej (język) – co i jak mówić oraz niewerbalnej. Jeżeli chodzi o drugą opcję – kluczową rolę pełnią tu cechy osobowościowe. Osoba publiczna nie może prezentować się jako wiecznie niewyspany, z podkrążonymi oczami człowiek, ponieważ jest to źle odbierane przez opinię społeczną. Zarówno w życiu codziennym jak i w świecie muzycznym liczy się pierwsze wrażenie jakie wywołamy na osobach trzecich (jak Cię widzą tak Cię piszą).  Pozycja werbalna dotyczy retoryki danej jednostki. Aby być szanowanym należy mówić tak, aby przyciągać uwagę, stosując przy tym odpowiednie do sytuacji tempo i barwę głosu (modulacja) oraz wspomagając się gestykulacją. Przydatne okazują się kursy dotyczące emisji głosu, podczas których nauczymy się wyrażać własne myśli w sposób zrozumiały, elegancki i sugestywny. Ostatnim etapem kształtowania wizerunku jest jego trwałość w dłuższym okresie. Nie jest to sprawa prosta. Dana jednostka musi przestrzegać wszystkich wytycznych, aby media zechciały o niej pisać czy też przeprowadzać wywiady lub programy radiowe bądź telewizyjne.

 

Popularność zależy od tego, na ile pokażemy siebie i będziemy ciągle się doskonalić i odnosić kolejne sukcesy.  Wizerunek można zmieniać co pewien okres czasu.

 

Jeżeli nasz kandydat, a raczej jego image został określony następuje czas na jego promocję. Środki masowego przekazu wpływają na opinię publiczną, pokazują od kulis ważne dla naszego narodu informacje, również te, które dotyczą znanych postaci. Najczęściej dotyczy to czasopism młodzieżowych bądź tabloidów. Jeśli chodzi o powyższe kanały informacyjne dotyczą one wyrażania poglądów bardziej w formie plotek niż w sposób zgodny z prawdą. Co więcej jak uważa Paweł Płaneta nastolatkowi proponuje się czytanie informacji o pseudo gwiazdach, czyli takich, które istnieją jedynie przez czas dostępności gazety w kiosku. Gdy ukaże się jej kolejny numer – nikt nie będzie pamiętał o kim był poprzedni artykuł. Autorzy gazet młodzieżowych starają się przyciągnąć uwagę młodego czytelnika wywiadami z gwiazdami na topie, skandale jakie miały miejsce w świecie muzycznym bądź też ukazując pikantne szczegóły z życia gwiazd.

 

Sami artyści starają się szokować swoim wizerunkiem, pokazywać swoją drugą twarz – tak, aby wywołać zainteresowanie publiczności i czytelników prasy. Co więcej, dużo wskazuje na to, że to właśnie wtedy dana gwiazda pozostaje w świadomości społeczności na dłużej, ponieważ przełamała kolejne bariery stereotypów dotyczących norm zachowania. Dotyczy to głównie wokalistów czy muzyków- osób charakterystycznych dla danego zespołu. To oni są numerem jeden dla mediów masowych. Przyciągają publiczność medialną, dzięki czemu utrzymują wysokie pozycje w świecie biznesu. Osoby młode zaczną pobierać z Internetu ich utwory muzyczne, a następnie tłumnie przychodzić na koncerty – co w rezultacie danej grupie przynosi nie małe zyski.

 

Alternatywą dla rozkwitu biznesu koncertowego jest przemysł fonograficzny, który rośnie wraz ze wzrostem liczny sprzedanych płyt. Do osiągnięcia tego celu stosuje się praktykę zamieszczania dużo bardziej poważniejszych wywiadów do czasopism kobiecych typu Gala czy Viva. Starsze osoby nie pójdą zobaczyć osobę, którą podziwiają na występ – jednak z chęcią wybiorą się do sklepu muzycznego, aby nabyć jej album.

 

[1] Autorytet, http://pl.wikipedia.org/wiki/Autorytet (14.04.2016r.)

[2] Psychologia społeczna. Serce i umysł, Arson E., Wilson T.D., Alert M., Wydawnictow Zyski i S-ka, Poznan

1997

 

Zdjęcie profilowe Agata-BM
O autorze

Skomentuj

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Wymagane pola są oznaczone *

CAPTCHA

*

Newsletter

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do newslettera! Dzięki temu już nie przeoczysz nowości.

Polub nas na FB